لوسمی حاد میلوئیدی (AML) نوعی سرطان است که در مغز استخوان، قسمت داخلی نرم برخی از استخوان‌ها که در آن سلول‌های خونی جدید ساخته می‌شود، شروع می‌شود.

در AML، مغز استخوان سلول‌های میلوئیدی غیرطبیعی تولید می‌کند، نوعی گلبول سفید که با عفونت مبارزه می‌کند. این سلول‌های غیرطبیعی که بلاست نامیده می‌شوند، سلول‌های سالم خون را از بین می‌برند و از انجام وظایفشان جلوگیری می‌کنند. این می تواند منجر به علائم مختلفی از جمله خستگی، کبودی و خونریزی آسان و عفونت های مکرر شود.

AML شایع ترین نوع لوسمی در بزرگسالان است. تخمین زده می شود که تقریباً 21000 مورد جدید AML در سال 2024 در ایالات متحده تشخیص داده شود. سن متوسط در هنگام تشخیص 67 سال است.

علت AML ناشناخته است، اما تعدادی از عوامل خطر وجود دارد که شناسایی شده اند، از جمله:

قرار گرفتن در معرض پرتو یا شیمی درمانی: افرادی که برای سایر سرطان ها با پرتودرمانی یا شیمی درمانی تحت درمان قرار گرفته اند، در معرض افزایش خطر ابتلا به AML هستند.

قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی مانند بنزن: بنزن یک ماده شیمیایی است که در بنزین، تینر رنگ و سایر محصولات صنعتی یافت می شود. قرار گرفتن در معرض بنزن می تواند خطر ابتلا به AML را افزایش دهد.

برخی اختلالات ژنتیکی: افراد مبتلا به اختلالات ژنتیکی خاص، مانند سندرم داون، در معرض افزایش خطر ابتلا به AML هستند.

علائم و تشخیص لوسمی حاد میلوئیدی

علائم AML بسته به شدت بیماری می تواند متفاوت باشد. علائم اولیه ممکن است خفیف باشد و ممکن است مورد توجه قرار نگیرد. با این حال، با پیشرفت بیماری، علائم می تواند شدیدتر شود و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی
  • کبودی و خونریزی آسان
  • عفونت های مکرر
  • پوست رنگ پریده
  • تورم غدد لنفاوی
  • طحال متورم
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن

تشخیص AML از طریق ترکیبی از آزمایشات انجام می شود، از جمله:

  • شمارش کامل خون (CBC): یک CBC تعداد انواع مختلف سلول های خونی را در بدن شما اندازه گیری می کند. تعداد کم گلبول های قرمز، گلبول های سفید یا پلاکت ها می تواند نشانه ای از AML باشد.
  • آسپیراسیون و بیوپسی مغز استخوان: از این روش ها برای جمع آوری نمونه ای از مغز استخوان برای بررسی زیر میکروسکوپ برای بررسی سلول های غیر طبیعی استفاده می شود.
  • فلوسیتومتری: این آزمایش از دستگاهی برای شناسایی و شمارش انواع سلول های خون و مغز استخوان شما استفاده می کند.

روشهای درمان

درمان AML به نوع AML، مرحله بیماری و سلامت کلی بیمار بستگی دارد. گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی درمانی: شیمی درمانی نوعی درمان است که از داروها برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. شیمی درمانی رایج ترین درمان برای AML است.
  • پرتودرمانی: پرتودرمانی از پرتوهای پر انرژی برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. پرتودرمانی ممکن است برای درمان AML که به سایر نقاط بدن گسترش یافته است استفاده شود.
  • پیوند مغز استخوان: پیوند مغز استخوان روشی است که در آن سلول های مغز استخوان سالم به بدن بیمار پیوند زده می شود. پیوند مغز استخوان یک گزینه درمانی پیچیده تر و پرخطرتر است، اما برای AML که به درمان های دیگر پاسخ نداده است، می تواند بسیار موثر باشد.

در اینجا موارد دیگری وجود دارد که باید در مورد AML در نظر داشته باشید:

  • AML یک بیماری جدی است، اما قابل درمان است.
  • تشخیص زودهنگام و درمان برای بهبود شانس نتیجه موفقیت آمیز مهم هستند.
  • گزینه های درمانی مختلفی برای AML وجود دارد.
  • چشم انداز AML در سال های اخیر به طور قابل توجهی بهبود یافته است.

توانبخشی بیماران لوسمی حاد میلوئیدی

توانبخشی بخش مهمی از مراقبت برای بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید حاد (AML) است. می تواند به بهبود عملکرد فیزیکی، کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

توانبخشی با فیزیوتراپی می تواند به بهبود قدرت، استقامت و تعادل کمک کند. این می تواند برای بیمارانی که ضعف عضلانی یا از دست دادن تعادل را به دلیل درمان AML تجربه کرده اند مفید باشد. فیزیوتراپیست ها همچنین می توانند به مدیریت درد و سایر علائم مانند خستگی و نوروپاتی کمک کنند.

توانبخشی می تواند به بیماران کمک کند تا استقلال خود را در فعالیت های روزمره زندگی (ADLs) بازیابند. این می تواند شامل مواردی مانند لباس پوشیدن، حمام کردن و غذا خوردن باشد. 

در اینجا برخی از مزایای فیزیوتراپی برای بیماران AML آورده شده است:

  • بهبود عملکرد فیزیکی: توانبخشی می تواند به بیماران کمک کند تا قدرت، استقامت و تعادل را بازیابند. این می تواند انجام فعالیت های روزمره زندگی (ADL) را برای آنها آسان تر کند و کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد.
  • کاهش علائم: توانبخشی می تواند به مدیریت علائمی مانند خستگی، درد و نوروپاتی کمک کند. این می تواند بهزیستی کلی بیماران را بهبود بخشد.
  • بهبود کیفیت زندگی: توانبخشی می تواند به بیماران کمک کند تا استقلال خود را بازیابند و در فعالیت هایی که از آنها لذت می برند شرکت کنند. این می تواند کیفیت کلی زندگی آنها را بهبود بخشد.